Odpopielanie mechaniczne
Odpopielanie mechaniczne odbywa się za pomocą przenośników, które spełniają dwa zadania: gaszą gorący żużel oraz przemieszczają go na żądaną odległość do lejów. Do przemieszczania żużla używa się przenośników zgrzebłowych, zwanych redlerami, oraz przenośników ślimakowych. W podłodze pod lejami, w ich osi, umieszczona jest rynna stalowa wypełniona wodą. W tej rynnie przebiegają dwa ciągi łańcucha rozpiętego między kołem napędowym i kołem napinającym. Poszczególne człony łańcucha wyposażone są w zgarniacze, tj. przysypywane poprzecznie proste lub zagięte pręty. Górny ciąg łańcucha wykonuje bieg roboczy, przesuwając wzdłuż rynny do otworu wylotowego popiół i żużel wysypujący się z lejów popiołowych. Dzięki przeciwnym kierunkom ruchu łańcucha górnego i dolnego następuje kruszenie większych brył żużla. Kruszenie żużla zwiększa jeszcze zastosowany tu proces gaszenia, gdyż pod wpływem raptownego ochłodzenia żarzących się brył żużla w rynnie z wodą następuje ich pękanie i rozsypywanie się. Łańcuch musi być dostatecznie wytrzymały, aby pokonać opory wywołane łamaniem żużla. Górny ciąg łańcucha prowadzony jest na ślizgach zapobiegających opadaniu łańcucha na dno rynny. Żużel wpadający do rynny zawiera związki siarki, wskutek czego woda ulega zakwaszeniu, a to przyspiesza korozję przenośnika. Aby temu zapobiec, do wody wypełniającej rynnę należy dodawać mleko wapienne.