Urządzenia odpopielające
Urządzenia odpopielające to urządzenia transportowe odprowadzające popiół i żużel z kotła na skład. Odpopielanie
- podobnie jak nawęglanie
- może być ręczne lub mechaniczne. Popiół i żużel gromadzą się w różnych miejscach kotła, w popielnikach, w lejach żużlowych i lejach przesypowych. Odpopielanie ręczne odbywa się w kotłowniach małych i średnich. Wszystkie czynności z tym związane wykonywane są przez obsługę za pomocą ręcznych narzędzi i ręcznie napędzanych środków transportowych, tj. taczek i wagoników wywrotek. Są to prace bardzo ciężkie i nierzadko szkodliwe dla zdrowia, gdyż z odpopielaniem wiąże się silne zapylenie powietrza. Żużel łatwo kruszy się, a drobnoziarnisty popiół rozpyla w powietrzu w czasie wygarniania go z popielnika i wysypywania z lejów popiołowych. Przy odpopielaniu ręcznym trudno temu zapobiec: zwilżanie wodą nie jest skuteczne, gdyż w popiele zawarta jest zawsze sadza, która nie chłonie wody. W większych urządzeniach kotłowych, w których odpopielanie polega na usuwaniu popiołu i żużla z lejów umieszczonych na kondygnacji poniżej poziomu obsługi (na tzw. poziomie odpopielania), leje poniżej poziomu obsługi (na tzw. poziomie odpopielania), leje opróżnia się do podstawionych wózków szynowych. Przestrzeń pod kotłami, w której znajdują się leje popiołowe i żużlowe, obudowuje się, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zapylenia. Zasuwy lejowe muszą być wówczas obsługiwane z zewnątrz obudowy, poprzez osie napędowe. W obudowie powinny być oszklone wzierniki, przez które obsługa obserwuje proces odpopielania bez konieczności wchodzenia do wnętrzna. Do gaszenia żarzącego się żużla służą umieszczone u wylotów lejów zraszalniki obsługiwane z zewnątrz. Przed otwarciem bram dla wagoników pomieszczenie należy przewietrzyć.